Cancún 
Cancún ligt in het zuidoosten van México op de noordelijke punt van het schiereiland Yucatán in de staat Quintana Roo. Het ligt tussen de Golf van México aan de noordzijde en de Caribische Zee aan de zuidzijde. Voor Cancún langs loopt de Straat van Yucatan en voor de kust van Cancún liggen de prachtige eilanden met sprekende namen zoals ‘Islas Mujeres’ en ‘Cozumel’. De laatste is ook wel bekend van de film Against All Odds (1984). Cancún, met de mooie witte zandstranden aan de Riviera Maya, zoals Playa del Carmen en Puerto Morales, is een hele populaire bestemming voor duikers en voor zonaanbidders. Cancún heeft meer dan een miljoen inwoners en is een van de meest toeristische bestemmingen in México.
Het belangrijkste en meest toeristische gebied in Cancún is de Zona Hotelera, ongeveer 15 kilometer lang en herbergt meer dan 145 hotels en andere accommodaties. De boulevard loopt aan de oostzijde van Cancún om de Laguna Nichupté heen. Aan de zeezijde liggen alle hotels met de zandstranden en aan de kant van de lagune liggen de restaurants, winkels, nachtclubs, duikscholen enzovoorts. Wij kozen voor het JW Marriott vanwege de praktische ligging, halverwege de zone en slechts 15 tot 20 minuten lopen was naar het duikcentrum dat we uitgezocht hadden. Ook is het hotel maar twintig minuten van het Cancún International Airport (CUN).
Duikcentrum
Het vinden van een geschikt duikcentrum is op afstand altijd een hele uitdaging. We letten op de veiligheid en de kwaliteit van de duikuitrusting die wij, buiten een eigen masker en duikcomputer, voornamelijk lokaal huren. Ook belangrijk is voor ons de ligging en of ze zelf boten hebben om naar de duikstekken te gaan. Zo zijn we bij Manta Divers Cancún gekomen, een PADI 5 Star Dive Center met een professionele website en de juiste antwoorden op mijn vragen via de mail.
Via de website was er ook een ruime keuze aan activiteiten en dive packages. Ruim van tevoren hebben we al de Mayan Riviera Platinum Tour geboekt. Deze vierdaagse tour omvatte alle plaatsen die we in gedachte hadden, en meer. Aanvullend hebben we nog een duikdag bijgeboekt en ook het snorkelavontuur met walvishaaien hadden we via hen geregeld, alles in een hand is wel zo praktisch. Manta Divers lag op 16 minuten lopen vanaf ons hotel aan de zijde van de lagune en onderweg waren mogelijkheden om een ontbijtsnack te kopen.

Voor de kust van Cancún en de eilanden zijn tientallen uitstekende duikplekken met prachtige riffen en wrakken. Het hele gebied is een National Marine Park en dus beschermd. Wij hebben in totaal tien persluchtduiken gemaakt en een snorkelduik. De geboekte vierdaagse tour bracht ons onder andere naar Cozumel, Puerto Morelos, het gebied voor Cancún en de Cenotes. De vijfde duikdag ging naar Isla Mujeres; naar MUSA en een rif.
Praktische informatie
Duikcentrum: Manta Divers Cancún, www.mantadivers.com en info@mantadivers.com
De reis: Er zijn meerdere mogelijkheden om naar Cancún te vliegen maar wij vonden deze optimaal: Van Amsterdam (AMS) via Parijs (CDG) naar Cancún (CUN) met een totale reistijd van 14h50. En de terugreis van Cancún (CUN) via Mexico City (MEX) naar Amsterdam (AMS) met een totale reistijd van 15h24.
De taal: De voertaal in Mexico is Spaans maar vanwege het toerisme kan men met Engels goed uit de voeten
Valuta en betalen: De Mexicaanse peso (MXN) is de lokale valuta, 1 EUR is ongeveer 20 MXN. Geldautomaten zijn ruim voorhanden en hebben in de hotels een betere wisselkoers als op het vliegveld. Dollars zijn altijd welkom maar overal kan met gangbare Credit Cards betaald worden
Elektriciteit: Het net in Mexico geeft 127V en 60Hz, stekker type A en B (USA, 2 platte parallelle pinnetjes) zijn standaard maar de meeste hotels hebben ook de Europese stekkerdozen.
Cozumel
Na een korte registratie gingen we de eerste dag met onze Dive Master, gids en chauffeur was Vincente Gonzales de la Cruz naar Cozumel. Met het busje duurde het een klein uurtje (65km) naar Playa del Carmen, waar onze boot voor die dag, de XAMAN-HA, al op ons lag te wachten om richting Cozumel te varen. Er waren slechts vier buddy-paren aan boord maar toch lekker vol met een paar gidsen erbij.
De eerste duik was op het rif met de naam Santa Rosa Wall. Een prachtig koraalrif met felgekleurde sponzen in allerlei vormen en we zijn ook nog een hele grote kreeft tegengekomen. Tussen het prachtige en gevarieerde koraallandschap zagen we verder een stekelrog, lionfish, angelfish, snappers, surgeonfish, spotted pufferfish, boxfish en een paar baracudas. Dit zijn de typische tropische vissoorten die hier voorkomen.
Het water was met 28-30°C lekker warm en dus waren een poloshirt en shorts ideaal voor mij. Dennis was blij met een 3mm Long John. De maximale diepte tot 27 meter paste goed bij het luchtverbruik en de duiktijd.
Na een klein uurtje oppervlakte-interval ging de tweede duik naar het rif Chankanaab. De tweede duik is altijd wat ondieper om ruim binnen de no-deco-tijden te blijven met meerdere duiken per dag. Ook een prachtig rif tot zo´n 16 meter diep waar we een klein uurtje mochten vertoeven om de Caribische vissen en koralen te bewonderen. Na het duiken terug naar de duikbasis met het busje om vervolgen bij de kiosk op het terrein van Manta Divers de zoute smaak weg te spoelen met een paar lekkere koude Mexicaanse cervezas!
Puerto morelos
Vanaf de duikbasis ligt dit havenstadje op een half uurtje met het busje (35 kilometer). Aan het strand lag onze privéboot de BUBA-HA klaar om uit te varen. De eerste duik was op een wrak, de Cadete Juan Escutia, een barco hundido, ofwel een afgezonken wrak. De lokale code voor dit wrak is de C56. Oorspronkelijk was het een Amerikaanse mijnenveger uit WW II (1943) maar nadat het was overgegaan aan de Mexicaanse Marine is het uiteindelijk in 2000 afgezonken om het een kunstmatig rif te laten worden, en dat is goed gelukt! Het schip is 56 meter lang en ligt op een diepte van 27-30m, op 8 kilometer tussen Cancún en Playa del Carmen.
Het wrak lag er prachtig bij en het zicht was redelijk. Vol begroeid met sponzen en planten waren de verschillende delen nog goed herkenbaar. Met lampenlicht leverde dat prachtige plaatjes op van deze kleurrijke sponzen, kokerwormen, een giant spotted puffer en een reuze schelp: het wrak werd ook bezocht door een koraalduivel.
De tweede duik was een klein eindje varen naar El Aquarium. Een prachtig rif met een diepte tot 14 meter. Helder water met scholen French Grunt (Heamulon flavolineatum), veel andere vissoorten en een murene. Het rif was rijk begroeid met hard en zacht koraal zoals hertshoornkoraal en grote gorgonen.
Cancún
Om voor de kust van Cancún te duiken gingen we met de boot NEMO van Manta Divers vanuit Puerto Juarez via de Laguna Nichupté’ tussen de pijlers van de in aanbouw zijnde nieuwe brug door en via de mangroves onder de oude brug van Cancún door naar het open water voor Cancún. De eerst duikstek was het wrak General Pedro María Anaya ofwel de C58. Dit was ook eerst een Amerikaanse mijnenveger uit WWII voor het aan de Mexicaanse marine werd verkocht. Het werd ook in 2000 afgezonken en ligt op 26 meter diepte. Het wrak had een lengte van 56 meter, maar is door een storm van enkele jaren geleden in twee delen gebroken. Vandaar dat delen van het wrak los buiten het schip liggen. Het was prachtig om door het wrak heen te duiken, een lionfish en een kreeft hadden daar hun onderkomen gevonden. Ook waren de ruimtes en de machinekamer goed te herkennen. Vanwege de diepte en de stroming een relatief korte duik maar wel weer een mooie ervaring.
De tweede duik was tien minuten varen naar El Grampin, een rif met een diepte tot zo´n 15 meter met grote spleten om tussendoor en onderdoor te duiken. Het rif is versierd met grote gorgonen en veel hertshoornkoraal. Ook grote scholen French Grunt en Porkfish (Anisotremus virginicus). Na een rustige terugvaart, bespraken we de dag bij de kiosk met een paar Dos Equis, een van de Mexicaanse biersoorten.
Cenotes
De naam cenotes komt van het Maya-woord tso’ono’ot, wat heilige bron betekent. Het zijn grote ronde grotten waarin water staat. De cenotes zijn duizenden jaren geleden ontstaan en komen voor waar geen bovengrondse rivieren zijn. Het water van de regen sijpelt door de poreuze grond en vloeit dan via ondergrondse rivieren naar de zee. Doordat het poreuze gesteente verweekt en inzakt ontstaat een zinkgat dat met water gevuld is, een cenote. Het sijpelende water lost de kalkstenen grond op waardoor in de grotten aan de binnenkant stalactieten ontstaan die puntvormig kunnen zijn, maar ook in de vorm van grote klokken of bellen. Op Yucatán zijn enkele duizenden cenotes en een aantal daarvan worden als toeristische attractie gebruikt, vaak als deel van een historisch park of om in te zwemmen of te duiken. Het water is zoet en helder met een gemiddelde temperatuur van rond de 24°C.
Om bij de cenotes te komen reden we vanaf de duikbasis met het busje eerst naar Puerto Morelos om daarvandaan het binnenland in te rijden naar Cenote Kin Ha waar we als eerste gingen duiken. Deze trip van zo´n 40 kilometer duurde ongeveer 50 minuten. Aldaar aangekomen moesten we ons registreren en alle niet-bio-crème afdouchen om de Cenote Kin HA schoon te houden. Vervolgens klaarmaken om te duiken, vanwege het zoete water hadden we iets minder lood nodig. Toen naar de ingang van de Cenote om via de wenteltrap naar beneden de Cenote in te gaan naar het platform aan het wateroppervlak. Vanwege mijn leeftijd mocht ik mijn duikuitrusting per kruiwagen naar de ingang te brengen waar die naar beneden getakeld werd zodat ik op het platform kon omhangen, heel relaxed!
Het water was fris, maar het zicht was goed. Natuurlijk wel met duiklampen, omdat het zonlicht in de Cenote beperkt was. Het was een geweldige ervaring om zo een grotduik te mogen maken met spectaculaire en grote stalactieten en levensgrote klokken die zo maar aan de wand en het plafond hingen, heel uniek en een compleet nieuwe ervaring. Plaatjes zijn altijd mooi maar er gaat niets boven er tussendoor duiken en er deel van uit te maken. Wel voorzichtig duiken om niets te verstoren. Aan leven was daar niet veel, slecht een aantal catfish en kleine meervalletjes. Wij bleven halverwege de grot op een diepte van een meter of 28 en konden tijdens de veiligheidsstop ook nog van het uitzicht genieten.
De tweede duik was Cenote Zapote, die op tien minuten rijden van Kin Ha lag. Dit is een open cenote, met het water als meertje aan het oppervlak in de openlucht. Via een grote trap konden we naar beneden tot aan het wateroppervlak. Er waren ook wat zwemmers in het water maar daar konden we tussendoor. De afdaling was eerst door het oppervlaktemeertje waarna een trechter met een doorsnede van een meter of vijf volgde, waarna we in de uiteindelijke grot van de cenote uitkwamen. Weer een waanzinnig spectaculair uitzicht met hele grote klokken die aan de wand waren gevormd. Door de grootte van de klokken wordt deze cenote ook wel Hells Bells genoemd en terecht. Vanaf de wand is op anderhalve meter een reling van touw gemaakt om een veilige afstand van de wand en de bellen te houden. Op een diepte van 30 meter zijn we de grot rond gegaan, waarna we rustig cirkelend zijn opgestegen door de trechter, die ideaal was voor de veiligheidsstop, omhoog naar het oppervlak. Weer een geweldige ervaring rijker gingen we voldaan naar de duikbasis terug. Aldaar werden we nog verrast door een bezoek van een krokodil aan het duikcentrum, die zitten dus ook in de lagune, oeps!?
Isla Mujeres en Musa
Deze duikdag ging weer met NEMO via de lagune naar de open zee, maar deze keer naar het noorden, naar de zuidelijke punt van Isla Mujeres. De eerste duik was Musa, dat is het Museo Subacuático de Arte, een onderwatermuseum waar sinds 2009 zo’n 450 beelden van en door beeldhouwer Jason de Caires Taylor op de bodem op een diepte van een meter of acht zijn geplaatst. Veelal afbeeldingen van personen in verschillende formaties maar ook een Volkswagen Beetle met een vrouw. Een interessant gezicht om die groepen mensen te zien, compleet begroeid met van alles. Ook weer een unieke ervaringen en iets nieuws.
De tweede duik was iets verder varen op Manchones Grandes, een mooi en ondiep rif met mooi koraal en scholen visjes, een blue angelfish, een blue tang, leuke kokerwormen, een koffervisje en ook nog een beeldhouwwerk ‘El Coleccioniste de Sueños’ (De Dromenverzamelaar).
Walvishaaien
De grote apotheose van de vakantie zou een ontmoeting met een walvishaai moeten worden, dus vandaag was een spannende dag. We werden bij het hotel opgehaald om naar de Terminal Maritima Punta Sam die ten noorden van Cancún ligt, dus we reden de hele stad door. Op de terminal werden we door de reisleiding van Minina Tours Cancún ontvangen en op de boten ingedeeld. Onze gids was Lesli Trejo Gómez en de boot was Mayita I – Isla Mujeres. Met de hele vloot kleine snelle bootjes voeren we een dik uur richting N/NO waar walvishaaien zouden moeten zijn. Een van de schippers spotte een walvishaai en de bootjes maakte een hele grote cirkel er omheen. Een voor een mocht een buddypaar het water in om de walvishaai van dichtbij onderwater te bekijken. Omdat die natuurlijk blijven bewegen moesten wij meebewegen. Toen wij aan de beurt waren moesten we op de rand van de boot klaar zitten om er op commando in te springen zodra de walvishaai dicht genoeg bij onze boot was. Het commando kwam er wij gingen overboord! Eenmaal in het water kwam een walvishaai recht op mij af en heel dichtbij. Het enige wat ik dacht was camera, camera, camera.
Om zo´n gigantisch en gracieus dier in het wild te zien overtrof alle verwachtingen. Het is heel indrukwekkend om te zien hoe snel en vloeiend het door het water gaat en dat, zonder nagenoeg een beweging. De walvishaai ging vlak onder mij door en ik kon bijna de staartvin aanraken. Ik schat dat deze 8 tot 9 meter lang was. Een waanzinnige ervaring en een droom die in vervulling ging. De indrukwekkende foto van de walvishaai met ons aan het oppervlak als snorkelduikers is gemaakt door onze gids Lesli Trejo Goméz, een ultieme herinnering!
Nadat iedereen de kans had gehad om deze walvishaai in het water te zien, gingen we weer op de weg terug, maar niet zonder te blijven spotten. Opeens dook er weer een op en met dezelfde routine hebben we nog een tweede walvishaai gezien. Weliswaar net iets verder weg onder water maar even waanzinnig als de eerste ontmoeting.
Toen was het tijd om weer terug naar Marina Punta Sam te gaan maar we hadden nog een tussenstop voor Isla Mujeres voor een lunch met verse vis die aan boord door de skipper werd klaargemaakt. Een mooi totaal pakket voor zo´n memorabele dag! Door alles wat we tijdens de duiken hebben gezien, de vele vissoorten, het koraal, de wrakken, de cenotes en uiteindelijk de walvishaai was het een prachtige duikvakantie, en dan hebben we het nog niet eens gehad over de restaurants die we hebben bezocht.
Cancún culinair
Natuurlijk moet er ook af en toe gegeten worden en dat is heel goed mogelijk in de Zona Hotelera. Van McDonalds en een hotdog bij de supermarkt tot en met een perfect sterrenrestaurant. Het mooiste is natuurlijk om lokale lekkernijen en verse vis te proberen. In de Zona Hotelera aan Boulevard Kukulcan zitten een groot aantal uitstekende restaurants.
We hebben er een aantal uitgeprobeerd en deze zijn ons uitstekend bevallen, de meeste waren zelfs op loopafstand van ons hotel:
- Rosanegra – Latin American: Tortillas, empanadas en Steaks, zelfs met vuurwerk & dansshow.
- fred´s – Seafood & raw bar.
- Porfirio´s – eigentijdse Mexicaanse keuken met zonsondergang: heerlijke cannelloni.
- Lorenzillo´s – Lobster House: natuurlijk verse kreeft maar ook een klein museum met duik-attributen van Jacques Cousteau.
- Le Chique in het Palmar Beach Resort – Riviera Maya.
- In ons Hotel JW Marriott: Gustino – Italian Grill, (foto 8128, 8131), Bravio – Spanish Cuisine en het Beach Walk Restaurant – frisse lunches en burgers.
Tevens worden er in alle restaurants ook hele goede Mexicaanse wijnen geschonken, zowel rood als wit, vaak uit de regio Valle de Guadelupe in Bajo California, het noordwesten van Mexico, maar ook uit andere goede Mexicaanse wijngebieden.
