Joep is de lokale duiker. Hij is een lokale duiker en heeft hier al vaker gedoken. Zijn Insta-post triggerde: dit is weer eens wat anders. Zoet, veen, meervallen en snoeken. Het lijkt de rit waard en nu staan we hier. Het is zonnig en helder, het waait niet, het is prima duikweer. We hebben wel een droogpak mee, want de thermocline zal wel heftig zijn na al die hitte.
Via een gat in het riet gaan we de plas in. Bij het te water gaan maken we ons eigen stof. Logisch, we klauteren een beetje over een paar puinstenen, maar snel staan we in het leem. Dat is ook meteen wat hier is: steile wanden, leemblokken en een groene oever. Een paar meter uit de kant is het meteen lekker diep. Het zicht, zo is me al gezegd, is wel erg wisselend. En dat is ook precies wat we vandaag hebben: op diepte is het donker, amper zicht en we kunnen elkaar net volgen. Lamp aan en goed op elkaar letten. Maar we genieten, de leemblokken zijn prachtig en in de gaten zitten kreeftjes en visjes. We vermaken ons wel. Jammer van de groothoeklens op de camera, maar je kan niet alles goed doen. Het kompas had thuis kunnen blijven, die draait rondjes bij elke ijzeren buis die we tegen komen in die blokken leem.
Van donker naar licht
We stijgen na een half uurtje zo hard als we naar beneden gingen naar 11 meter ook weer terug naar 5 meter en later nog wat ondieper. We gaan langs de kant terug, met meer zon en meer zicht en veel warmer, om terug te zwemmen naar de instap. Langzaam zwemmen we langs de hoge leemblokken, die je nu goed in het zonlicht ziet liggen. Als je van beneden naar boven kijkt zie je hoe hoog het is, en hoe massief ze zijn. Soms zou je er ver onder kunnen kijken, maar we doen het niet. Stel dat er een omvalt, dat je eronder komt… niet aan denken.
Langs de oever, tussen de 2 en 5 meter, zit ontzettend veel leven. De waterplanten zijn een huis voor heel veel dieren. Kleine mosseltjes, en op de wieren kruipt allerlei spul. We zien baarsjes, voorntjes en brasem. En scholen met allerlei verschillende glimmende kleine visjes die spiegelende schouwspelen voor je opvoeren. Als je met je vingers knipt schieten ze in één keer weer een andere kant op, allemaal tegelijk. En weer terug. Weer heen, en weer terug. Je zou lang zo kunnen spelen met de natuur en het zonlicht, maar we zwemmen ook verder.
We zien snoeken en enthousiast wijst Joep naar iets verderop, terwijl Dominique er eentje probeert te benaderen met de groothoeklens. Deze zwemt weg en dat waar Joep naar aan het zwaaien was, is ook al bijna verdwenen: ik zie nog net dat het een meerval is. Best een grote ook, leuk! Goed opletten nog verder! We zien nog wat snoek en kleinere vis. De meerval is er vast ook en bekijk ons waarschijnlijk vanuit het donker.
Duiken in het Varkensgat was lange tijd niet officieel toegestaan. Maar dat is veranderd: de verboden-te-duiken-borden zijn weg en bij navraag bij de gemeente is bevestigd dat duiken op eigen risico is toegestaan tegenwoordig.
Adres: Kamperdijk, Genermuiden
Het wordt tijd om de kant weer op te zoeken. Beetje oppassen voor de uitstekende ijzerdelen en even een beetje glibberen en glijden over de uitstap, en in een paar stappen staan we weer bij de auto. Leuk, dit soort duiken, waar het avontuur je meer brengt dan de zekerheid iets te zien. En waar je duikvaardigheden ook nog een beetje op de proef worden gesteld.
Duiken hier is met name geschikt als je niet bang bent voor wisselend zicht en weet hoe je natuurlijk kan navigeren zonder kompas. Op deze stek mogen mensen ook vissen, duiken doe je er op eigen risico. Vissers zitten meestal aan de andere oever, maar overleg even als je er een vlakbij ziet. Laat een boeitje en een duikvlag zien als je duikt.
